1. O szkoleniu

Zachowania samouszkadzające oraz próby samobójcze u dzieci i młodzieży stanowią jedno z najbardziej obciążających i wymagających wyzwań współczesnej praktyki psychologicznej i psychoterapeutycznej. Wymagają od specjalisty nie tylko wiedzy klinicznej, ale także umiejętności prowadzenia rozmowy w sytuacji kryzysowej, trafnej oceny ryzyka oraz podejmowania odpowiedzialnych decyzji interwencyjnych.

W praktyce szczególnie istotne jest rozróżnienie samouszkodzeń niesuicydalnych od zachowań o charakterze suicydalnym, zrozumienie dynamiki kryzysu oraz identyfikacja czynników ryzyka i czynników ochronnych. Samookaleczenia mogą pełnić funkcję regulacyjną, interpersonalną lub komunikacyjną, natomiast zachowania samobójcze wiążą się z odmiennym poziomem zagrożenia i wymagają natychmiastowej reakcji.

Szkolenie ma charakter praktyczno-kliniczny i zostało przygotowane z myślą o specjalistach, którzy w swojej codziennej pracy spotykają się z problematyką samouszkodzeń oraz zachowań samobójczych. Obejmuje rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych, ocenę ryzyka, planowanie interwencji oraz współpracę z rodziną i instytucjami w sytuacjach podwyższonego zagrożenia.

Adresatami szkolenia są psychologowie i psychoterapeuci pracujący z dziećmi i młodzieżą, którzy chcą pogłębić swoje kompetencje w obszarze pracy z autoagresją i kryzysem suicydalnym.

2. Cel szkolenia

Celem szkolenia jest rozwinięcie kompetencji diagnostycznych i interwencyjnych uczestników w pracy z dziećmi i młodzieżą przejawiającymi zachowania samouszkadzające oraz tendencje samobójcze.

Szkolenie ma na celu:

• pogłębienie rozumienia definicji i funkcji samookaleczeń,
• rozwinięcie umiejętności różnicowania samouszkodzeń od prób samobójczych i parasamobójczych,
• zwiększenie precyzji w ocenie ryzyka samobójstwa i stopnia zagrożenia,
• rozwinięcie kompetencji w zakresie prowadzenia interwencji kryzysowej,
• wzmocnienie umiejętności pracy z rodziną i systemem szkolnym,
• przygotowanie do działań postinterwencyjnych oraz wsparcia w sytuacji żałoby po samobójstwie.

Celem jest zwiększenie bezpieczeństwa młodych pacjentów oraz podniesienie jakości i odpowiedzialności działań terapeutycznych.

3. Efekty szkolenia

Po ukończeniu szkolenia uczestnik:

• rozróżnia zachowania samobójcze od samouszkodzeń niesuicydalnych,
• rozumie dynamikę kryzysu samobójczego oraz funkcje samookaleczeń,
• identyfikuje czynniki ryzyka i czynniki ochronne w populacji dzieci i młodzieży,
• rozpoznaje znaki ostrzegawcze zachowań samobójczych,
• przeprowadza wstępną ocenę ryzyka i stopnia zagrożenia życia,
• analizuje współwystępowanie samouszkodzeń z zaburzeniami psychicznymi,
• planuje adekwatne działania interwencyjne w sytuacji podwyższonego ryzyka,
• prowadzi rozmowę wspierającą z dzieckiem lub nastolatkiem w kryzysie,
• współpracuje z rodziną, szkołą i zespołem specjalistów w celu zapewnienia kompleksowej opieki,
• zna podstawowe zasady wsparcia postinterwencyjnego oraz pracy z żałobą po samobójstwie,
• działa zgodnie z zasadami etyki zawodowej i ochrony dobra dziecka.

4. Dlaczego warto

Samouszkodzenia i zachowania samobójcze u młodych osób budzą silne emocje, poczucie odpowiedzialności oraz obawy przed podjęciem niewłaściwej decyzji. Brak uporządkowanego modelu oceny ryzyka i interwencji może prowadzić do nadmiernej reaktywności lub – przeciwnie – zbyt późnej reakcji.

Szkolenie systematyzuje proces diagnostyczny, rozwija kompetencje w zakresie rozmowy kryzysowej oraz dostarcza praktycznych narzędzi umożliwiających bezpieczne planowanie działań interwencyjnych. Uczestnicy uczą się podejmować decyzje w oparciu o analizę kliniczną, a nie presję emocjonalną czy intuicyjne reakcje.

To propozycja dla specjalistów, którzy chcą pracować w obszarze autoagresji i samobójstw w sposób profesjonalny, odpowiedzialny i zgodny z aktualnymi standardami klinicznymi – zwiększając bezpieczeństwo młodych pacjentów oraz pewność własnych decyzji terapeutycznych.